مرا با خدایم تنها بذار
مرا با خدای دردهایم
با خدای رنج هایم
با خدای تنهای هایم
با خدای عاشقی هایم
با خدای بی کسی هایم
با خدای غم هایم
با خدای غریبگی ام
با خدای سکوت هایم
با خدای آرزوهایم
با خدای توهماتم
تنها بزارید
«جهان»
پائیز 89
برادر تو بمان من می روم
بردار تو بمان با همه رنج هایت
من می روم با همه خوشی هایم
تو بمان با همه درد هایت
می روم با همه بی دردی هایم
تو بمان با همه خوبی هایت
می روم با همه بدی هایم
تو بمان با همه دینداریت
می روم با همه کافریم
تو بمان با همه غریبی هایت
می روم با همه آشنائی هایم
تو بمان با همه داد و فریاد هایت
می روم با همه سکوت هایم
تو بمان با همه موهای سفیدت
می روم با همه موهای مشکی ام
تو بمان با همه مردانگی و دانای ات
می روم با همه بچگی و نادانی ام
تو بمان با همه آرزوهای رنگی ات
می روم با همه آرزوهای سنگی ام
تو بمان با همه اعمال خوبت
می روم با همه اعمال بدم
تو بمان با همه دیدگاه های واقع بینت
می روم با همه دیدگاه های توهم آمیزم
تو بمان با همه هوشیاری هایت
می روم با همه فراموشی هایم
تو بمان با همه اعتقاداتت
می روم با همه بی اعتقادی هایم
تو بمان با همه شلوغی هایت
می روم با همه تنهائی هایم
تو بمان با همه انسان های گرگ نما دور برت
از بس که سکوت کردم دق مرگ شدم
من می روم بشکنم این سکوت تنهایی ام
«جهان»
پائیز89
بُلبُلَکَم بخوان آوازکی را
از میان این همه انسان
انسانی ندیدم
از بس که فریاد زدم
خسته شدم
بُلبُلَکَم بخوان
از بس مردانگی دیدم
نامردی فراموشم شد
از بس راستی شنیدم
دروغ فراموشم شد
بُلبُلَکَم بخوان
از میان این همه دینداری
بی دین شدم
بُلبُلَکَم بخوان
از بس که یک رویی دیدم
دو رویی فراموشم شد
بُلبُلَکَم بخوان
میان این همه نامهربانی
بس که مهربانی دیدم
خسته شدم
بُلبُلَکَم بخوان
در این زمانه غریب
بس که آزادی دیدم
خسته شدم
میان این همه انسان آزاد
اسیری ندیدم
بُلبُلَکَم بخوان
از بس که عاشق شدم
عشق فراموشم شد
بُلبُلَکَم بخوان
از بس که فریاد زدم
فریادی نشنیدم
از بس که سکوت کردم
بی سکوتی فراموشم شد
بُلبُلَکَم بخوان آوازکی را
از بس که حرف زدم
خسته شدم
می خوام خون گریه کنم
«جهان»
پائیز 89